Στην Ευρώπη αλλά και στη χώρα μας, ο κοκκινολαίμης, αυτός ο μυστήριος φτερωτός τύπος με το κόκκινο γιλέκο, έχει ταυτιστεί με τον ερχομό των Χριστουγέννων…

Και αυτό συμβαίνει γιατί κατά τον 18ο αιώνα οι ταχυδρόμοι που έφερναν τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες στους Βρετανούς, φορούσαν κόκκινο γιλέκο. Στην ηπειρωτική Ελλάδα όπου και συναντάται συχνά, κατέχει τον τίτλο ενός καχύποπτου πουλιού, στην Βρετανία όμως είναι γνωστός ως «ο θρασύτατος φίλος του κηπουρού». Στην Ευρώπη ο κοκκινολαίμης έχει συνδυαστεί με τον ερχομό των Χριστουγέννων. Και αυτό συμβαίνει γιατί κατά τον 18ο αιώνα οι ταχυδρόμοι που έφερναν τις Χριστουγεννιάτικες κάρτες στους Βρετανούς, φορούσαν κόκκινο γιλέκο και τους φώναζαν «κοκκινολαίμηδες»! Χαρακτηριστικό γνώρισμα των κοκκινολαίμηδων που είναι κατά βάση μοναχικά πουλιά, εκτός της περιόδου αναπαραγωγής, είναι το πορτοκαλοκόκκινο χρώμα στο πρόσωπο, την τραχηλιά και το στήθος, το οποίο και χρησιμοποιεί φουσκώνοντάς το για να τρομάξει τους εχθρούς του!

Ο Καλογιάνος ή Κοκκινολαίμης, γνωστός και ως Ρούβελας, Τσιπουργιάννης ή Κουμπογιάννος…

Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα πουλιά της Ευρωπαϊκής αλλά και της Ελληνικής ορνιθοπανίδας. Το χαρακτηριστικό γεμάτο από ποικιλία ήχων κελάηδημά του, μπορεί να ακούγεται από το χάραμα, μέχρι και τις νυχτερινές ώρες, ιδίως αν υπάρχουν φώτα στις πόλεις, αλλά διαφοροποιείται ανάλογα με την εποχή. Το φθινόπωρο ακούγεται σαφώς πιο μελαγχολικό. Ο κοκκινολαίμης χρησιμοποιεί το κελαηδημά του ως ένα μέσο για να ορίζει την επικράτειά του. Το παράδοξο είναι ότι μετά την περίοδο αναπαραγωγής το ζευγάρι χωρίζει, και αν βρεθεί το ένα στην επικράτεια του άλλου, μετατρέπονται σε αντίπαλοι. Το θηλυκό είναι από τα σπάνια του είδους που κελαηδεί και αυτό προσπαθώντας να διεκδικήσει το χώρο που του ανήκει.

Το αδυσώπητο κρύο, η αδυναμία εύρεσης τροφής και τα διάφορα αρπακτικά πουλιά είναι οι κυριότεροι φυσικοί παράγοντες για την μεγάλη θνησιμότητα που παρατηρείται στα πουλάκια αυτού του είδους. Εξαιτίας της ιδιαίτερης συμπεριφοράς του, αλλά και της ομορφιάς του, έχει γίνει «ήρωας» σε πλήθος παιδικών βιβλίων, ελληνικών και ξένων και έχει εμπνεύσει μεγάλους Έλληνες ποιητές όπως τον Γεώργιο Δροσίνη, τον Ηλία Βενέζη και τον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. 

Χαρίστε στον Κοκκινολαίμη μια στέγη για τα Χριστούγεννα

Ο Δεκέμβρης έχει μπει για τα καλά και τα Χριστούγεννα πλησιάζουν! Μαζί με την εορταστική μας διάθεση και το κρύο που απλώνεται, έρχονται όμως και κάποιες δυσκολίες για τους μικρούς φτερωτούς κατοίκους της πόλης. Η εικόνα του Κοκκινολαίμη να ψάχνει στη χιονισμένη αυλή για τροφή είναι χαρακτηριστική της εποχής. Παρότι στην Αθήνα δεν έχουμε χιόνι συχνά, ο Κοκκινολαίμης, τους κρύους μήνες του χειμώνα, δεν βρίσκει εύκολα τροφή στην πόλη μας, όπως και η πλειοψηφία των μικρών πουλιών που ζουν πλάι μας.

Για τον λόγο αυτό η Ορνιθολογική σας καλεί την Κυριακή 17 Δεκεμβρίου, στις 11.00, στο Πάρκο «Α.Τρίτσης», στην αίθουσα του Οινοποιείου, να φροντίσουμε τους Κοκκινολαίμηδες και τα άλλα μικροπούλια φτιάχνοντας ταΐστρες από ανακυκλώσιμα υλικά που μπορεί να βρει ο καθένας εύκολα στο σπίτι του.

Φέρτε μαζί σας άδεια και καθαρά χάρτινα μπουκάλια από γάλα ή χυμό (συσκευασίες TetraPak) και την καλή σας διάθεση και ελάτε να προσκαλέσουμε τον Κοκκινολαίμη σε ένα Χριστουγεννιάτικο γεύμα στην αυλή, το μπαλκόνι μας ή το παρκάκι της γειτονιάς μας με την ταΐστρα μας! Ως χριστουγεννιάτικο δώρο, ο Κοκκινολαίμης και τα άλλα μικροπούλια θα μας ανταμείψουν με την όμορφη παρουσία τους και το κελάϊδισμά τους στην αυλή μας.

Η εκδήλωση υλοποιείται από την Ορνιθολογική στο πλαίσιο εθελοντικής δράσης που πραγματοποιεί ο Φορέας Διαχείρισης του Μητροπολιτικού Πάρκου «Αντώνης Τρίτσης» σε συνεργασία με τους «Φίλους του Πάρκου» την Κυριακή 17/12 .

Για περισσότερες πληροφορίες:

Δώρα Μπασδέκη – Υπεύθυνη Εκπαιδευτικού Προγράμματος στο Πάρκο «Α.Τρίτσης», Tηλ. 210 2316977, e-mail: park@ornithologiki.gr

Ιστοσελίδα: www.ornithologiki.gr

Και έτσι έγινε βασιλιάς

Στην περιοχή του Αγρινίου, το πουλί αυτό, που  είναι γνωστό ως «καλογιάννος», συνδέεται με μια Αγρινιώτικη λαϊκή παράδοση. Σύμφωνα με την παράδοση αυτή, Βασιλιάς των πουλιών δεν είναι ο αϊτός. Είναι ο καλογιάννος.

Και να πως έγινε. Μια φορά ζητούσαν τα πουλιά βασιλιά, και ο Θεός τους είπε να γίνει Βασιλιάς εκείνο το πουλί που θα πετάξει ψηλότερα. Τα πουλιά δεν ήθελαν να γίνει αυτή η αναμέτρηση, γιατί ήξευραν πως έτσι βασιλιάς θα γίνει ο αετός· μόνον ο καλογιάννος δέχτηκε. Αποφασίστηκε λοιπόν να γίνει ο διαγωνισμός ανάμεσα στα πουλιά. Πετάει ο αετός, πετάνε και τα άλλα πουλιά.

Άμα ο αϊτός επέρασε όλα τα πουλιά στο ύψος και έφτασε ώς εκεί που δεν ημπορούσε να πετάξει πλέον ψηλότερα, εφώναξε: «Ποιος μπορεί να πετάξει ψηλότερα από μένα;» Ο καλογιάννος τότε, που είχε κρυφτεί στη ράχη του αϊτού, πρόβαλε ολίγο πάνω από τον αϊτό και εφώναξε:

«Εγώ!» Και έτσι έγινε βασιλιάς.

 

No more articles