-θέση διαφήμισης 3-

Είναι το μικρότερο ορεινό χωριό της Ελβετίας και έχουν απομείνει μόλις 16 κάτοικοι…

Άνθρωποι που αγαπάνε τον τόπο τους… που δεν το βάζουν κάτω ακόμα κι αν μείνουν ολομόναχοι, αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, κάθε βράδυ ονειρεύονται. Και τα όνειρα τους, δεν θα μπορούσαν να έχουν άλλο θέμα από το ίδιο τους το χωριό. Ο λόγος, για τους 16 κάτοικους ενός ορεινού ελβετικού χωριού που επιθυμούν όσο τίποτα άλλο να ξαναζωντανέψει χωριό τους. Και μάλιστα ευελπιστούν ότι με μεγάλες ανατροπές θα μπορούσαν να το μεταμορφώσουν, σε ένα πρότυπο αγροτουριστικό χωριό! Τι λέτε θα τα καταφέρουνε; Κι αν όχι, όπως λέει και ένας σοφός τραγουδοποιός: Όταν δεν έχεις τίποτα, δεν έχεις τίποτα να χάσεις!

Ο αγροτουρισμός δίνει το "φιλί της ζωής" στο μικρότερο χωριό της Ελβετίας

Το “Corippo” ένα μικρό πανέμορφο χωριό, που βρίσκεται στο ιταλόφωνο καντόνι του “Ticino”. Τα πέτρινά αρχοντικά του, δεσπόζουν σκαρφαλωμένα σε υψόμετρο 600 μέτρων, πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας. Πριν από αρκετά χρόνια το χωριό αυτό, έσφυζε από ζωή. Όμως σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά, γιατί το χωριό έχει σχεδόν ερημώσει. Αυτός είναι και ο λόγος που, οι τελευταίοι αλλά και πανούργοι ταυτόχρονα, εναπομείναντες κάτοικοι σκαρφίστηκαν ένα πρωτότυπο σχέδιο που θα δώσει το “φιλί της ζωής” στον τόπο τους! Αποφάσισαν δηλαδή, να το μετατρέψουν σε ένα πρότυπο αγροτουριστικό θέρετρο.

Ο αγροτουρισμός δίνει το "φιλί της ζωής" στο μικρότερο χωριό της Ελβετίας

Ο 54χρονος δήμαρχος του χωριού, “Claudio Scettrini”, αν και δεν έχει συνταξιοδοτηθεί ακόμα, αποφάσισε να παραιτηθεί, μαζί με τις δύο υπαλλήλους του δημαρχείου για ευνόητους λόγους. Μάλιστα οι ίδιοι λένε ότι δεν υπάρχουν πλέον κίνητρα για να εργαστεί κάποιος.  Και όπως ενημερώνουνε, σύντομα ετοιμάζεται να φύγει και η τελευταία οικογένεια (τριών ατόμων) και τότε θα απομείνουν οι τελευταίοι 13 κάτοικοι. Το Corippo και πολλές άλλες αλπικές κοινότητες, εδώ και δεκαετίες ερημώνουν και τα χωριά μεταμορφώνονται σε φαντάσματα μιας άλλης εποχής. Οι νέοι άνθρωποι, μετανάστευσαν στα μεγάλα αστικά κέντρα, για σχολική φοίτηση, εργασία και ασφαλώς για μια καλύτερη κοινωνική ζωή. Σήμερα, ο αγώνας του Corippo έχει γίνει απόλυτα υπαρξιακός και όπως εξηγεί ο δήμαρχος Claudio Scettrini. «Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν μόνο 16 κάτοικοι. Και δυστυχώς, είμαι ο μόνος ικανός για να δουλέψει, διότι οι υπόλοιποι κάτοικοι είναι συνταξιούχοι. Δεν είναι πραγματικά πολύ τραγικό για έναν τόπο;».

Ο αγροτουρισμός δίνει το "φιλί της ζωής" στο μικρότερο χωριό της Ελβετίας

Για περισσότερα από 600 χρόνια, το Corippo υπήρξε μια μεγάλη κοινότητα. Και συγκεκριμένα, τον 1850 αιώνα το χωριό είχε 300 κατοίκους και δεν ήταν το μόνο, γιατί το ίδιο συνέβαινε και σε άλλα χωριά στις νότιες ελβετικές Άλπεις. Τα σημερινά δημοφιλή παραθαλάσσια θέρετρα του Λοκάρνο και του Λουγκάνο (Locarno), γνωστά και ως “Ελβετική Ριβιέρα”, δεν αποτελούσαν πάντοτε ιδανικό μέρος για να μείνει κάποιος. Κι αυτό συνέβαινε, λόγο του υψηλού κινδύνου ελονοσίας που υπήρχε τότε στην περιοχή. Αργότερα όμως, όταν εξαλείφθηκε η ελονοσία, αυτές οι περιοχές εκτοξεύτηκαν σε μεγάλα τουριστικά κέντρα. Και τα ορεινά χωριά άρχισαν ξεμένουν από γεωργικούς πόρους και να μαραζώνουν οικονομικά από την διαρκή ερήμωση. Να φανταστείτε ότι, στο Corippo, σήμερα δεν λειτουργεί κανένα κατάστημα και φυσικά δεν υπάρχει σχολείο, μήτε παιδιά. Αν και το χωριό, απέχει μόλις τριάντα λεπτά με το αυτοκίνητο από το πολυσύχναστο χωριό Λοκάρνο, ο στενός δρόμος που θα πρέπει να ακολουθήσει κάποιος, σε συνδυασμό με τις αμέτρητες στροφές (φουρκέτες), είναι ένας από τους λόγους που τον αποφεύγουν οι περισσότεροι. Όμως πέρα από τα σφοδρά προβλήματα που κατατρέχουν το χωριό, η ομορφιά του και η αρχιτεκτονική του, δεν μπορεί παρά να γοητεύσει αυτόν που θα το επισκεφθεί! Διότι, στο χωριό υπάρχουν πάνω από εξήντα παραδοσιακά πέτρινα σπίτια, με παραδοσιακές πέτρινες στέγες, παλιά τζάκια και ξύλινα δάπεδα καστανιάς…

Ο αγροτουρισμός δίνει το "φιλί της ζωής" στο μικρότερο χωριό της Ελβετίας

Αυτά βλέπει και ο Διευθυντής Τουρισμού του χωριού Ticino, ο Elia Frapolli, και με αισιοδοξία δηλώνει ότι η κατάσταση αυτή δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο. “Η ζωή στο Corippo και σε άλλα μικρά ορεινά χωριά όπως αυτό, είναι ξεχωριστή. Είναι σαν να ταξιδεύεις με την μηχανή του χρόνου! Εδώ, ο χρόνος κυριολεκτικά παγώνει και νιώθεις την αυθεντικότητα της ζωής σε όλο της το μεγαλείο! Πρόκειται για ένα χωριό αιώνων. Ο Elia Frapolli, δηλώνει θερμός υποστηρικτής της ιδέας, ότι δηλαδή το χωριό φάντασμα πρέπει να μεταμορφωθεί σε ένα αγροτουριστικό χωριό και να αναπτυχθεί επιτέλους ένα σοβαρό επιχειρηματικό σχέδιο στην περιοχή. Να μετατραπούν τα πέτρινα εγκαταλελειμμένα σπίτια σε πανέμορφους ξενώνες και το χωριό να προβάλλει τα τοπικά του προϊόντα, οι νέοι άνθρωποι να ξαναγυρίσουν πίσω κτλ.. Η ιδέα της μεταμόρφωσης αυτής, έχει γίνει γνωστή ως “albergo diffuso” ή «διάσπαρτο ξενοδοχείο», και έχει ήδη δοκιμαστεί σε πολλά ιταλικά χωριά που βρίσκονται σε παρόμοιους λόφους, αλλά ποτέ στην χώρα της Ελβετίας. “Είναι καλό για το χωριό και για το μέλλον των παιδιών μας, γιατί εδώ, οι περισσότεροι από εμάς είμαστε παλιοί”, λέει ο ηλικιωμένος κάτοικος Silvana και συμπληρώνει: “Πιστεύω ότι, οι άνθρωποι που θα επισκεφθούν το χωριό μας θα το αγαπήσουν όπως εμείς”.

Ο αγροτουρισμός δίνει το "φιλί της ζωής" στο μικρότερο χωριό της Ελβετίας

Παλιά ρούχα, αμέτρητες ανθρώπινες ιστορίες σε καρτ-ποστάλ και κενά μπουκάλια κρασιού γεμίζουν το χωριό και όποιον το επισκέπτεται με θλίψη. Οι τοίχοι είναι υγροί και σκονισμένοι. Δεν υπάρχει κανένα σημάδι ζωής. Και όπως λέει ο κ. Giacomazzi ο αρχιτέκτονας, «Πως να εκσυγχρονίσει κάποιος εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, χωρίς να αγγίξει ή να επηρεάσει αυτά τα πολιτιστικά μνημεία-σπίτια. Γιατί, αν ρίξει μια ματιά κάποιος στο εσωτερικό αυτών των σπιτιών θα καταλάβει ευθύς αμέσως ότι, πολλοί από τους τοίχους αυτούς έχουν παραμείνει ανέπαφοι από τη δεκαετία του 1950. Καθώς μερικοί κάτοικοι μετανάστευσαν στις ΗΠΑ και άλλοι απλά πέθαναν. Κάπως έτσι, το ιδιοκτησιακό καθεστώς για τα περισσότερα σπίτια παραμένει μέχρι και σήμερα μια ακόμη ανεξιχνίαστη υπόθεση. Θα πρέπει, οι παλιές πόρτες, τα ξύλα και η πέτρα, να παραμείνουν, έως έχει. Για να μπορέσουν να έχουν την ευκαιρία, οι επισκέπτες να ζήσουν σε έναν αυθεντικό χώρο του 19ο αιώνα στο Corippo». Όσο εύκολο κι αν ακούγεται ένα τέτοιο εγχείρημα, σίγουρα δεν είναι! Και αυτό γιατί ολόκληρο το χωριό Corippo προστατεύεται από την UNESCO ως ιστορικό μνημείο. Έτσι, ο Fabio έρχεται αντιμέτωπος με μια μνημειώδη πρόκληση αλλά και πάρα πολλές δυσκολίες!

της Μυρσίνης Γρηγόρη

Ο αγροτουρισμός δίνει το "φιλί της ζωής" στο μικρότερο χωριό της Ελβετίας

 

 

No more articles